Verliefdheid en christen zijn?

En ja hoor, Thomas lag es in zn bedje 's avonds laat filosofisch te denken:p twas eigenlijk meer gwn een ingeving, een moment van helderheid:p
lang geleden i might add...
(datk nog zo'n moment had gehad eh, dat moment zelf is niet zoo lang geleden:p)

Het was op een avond datk mn vriendin (jup tblijft raar klinken) gezien had na een weekend. Gezellig zoals altijd:)
In dat weekend had ik constant een gevoel van: "Wat zal ik eens doen? pff dat moet nog allemaal gedaan worden... hmm ik mis iets... bla (for the insiders: you know the feeling of "bla") enz
Kom ik in Antwerpen, uiteraard gelijk naar mn meisje and guess what... alles is in orde:D gwn ik en zij, de Heer dankend voor elkaar:)

Analogie met christen zijn?
Op geestlijk niveau hebk dat gevoel zo vaak... bla, bla, bla en nog es bla... tot het moment je de Heer weer ziet, op welke manier dan ook (cf. blog bericht van 15 nov), dan is alles in orde:) Dan voel je je plots volledig veilig en vol vertrouwen en weet je dat dat hetgene was wat je miste.

Mijn conclusie: christen zijn werkt zoals verliefdheid (bedenk me net dat het met dichte vriendschap ook zoiets is... ook daar voel je je geborgen en veilig). Momenten dat je elkaar niet zoveel ziet voel je minder van die "liefde" (of dat nu vriendschap, verliefdheid of Goddelijk is) wat niet wilt zeggen dat die er niet is of dat jij die ander vergeet, nee je ervaart het gwn minder. Mr het moment dat je elkaar weer ziet is het alsof je nooit bent weg geweest, alleen dat moment van samen zijn telt...
Ook al zijn er eventuele wonden geslagen, je ziet elkaar terug en dat is wat telt...

knuffel voor iedereen waar ik minder contact mee heb maar weet als ik ze ooit weer spreek we gwn weer kunnen spreken zoals altijd:)
en Heer? Open the eyes of our heart, we want to see you

om af te sluiten heb ik nog geweldig nieuws!!
De Heer is naar deze aarde gekomen en mens geworden! Enkel en alleen om voor ons te sterven!
Halleluja (of vertaalt: Prijst God)